اما گلدمن
از آنارکوپديا
اما گلدمن (۲۷ ژوئن ۱۸۶۹-۱۴ مه ۱۹۴۰) آنارشیستی بود که به خاطر فعالیتهای سیاسی، نوشتهها و سخنرانیهایش مشهور است. گلدمن نقشی اساسی در توسعه فلسفه سیاسی آنارشیسم در آمریکای شمالی و اروپای اوایل قرن بیستم داشت.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] زندگی
اما در یک گتوی کوچک یهودی نشین روسیه و در سال ۱۸۶۹ به دنیا آمد.[۱] خانوادهاش مهمانسرای کوچکی را میگرداندند. وضعیت بد اقتصادی بعد از ترور الکساندر اول و رکود سیاسی او را مجبور کرد که مدرسه را ترک نموده و در یک کارخانه مشغول به کار شود. در ۱۵ سالگی پدرش سعی کرد که او را مجبور به ازدواج کند که زیر بار نرفت.[۲] این درست زمانی بود که یک نسخه از مقاله «چه باید کرد؟» چریکفسکی را مطالعه کرد و تحت تأثیر آن قرار گرفت. بالاخره موافقت شد که اماگلدمن پیش خواهرش در آمریکا برود. وی در آمریکا نیز دچار فقر مفرط بود. در بیست سالگی با یک مهاجر روس ازدواج کرد و در کمتر از ده ماه از او طلاق گرفت. در آن زمان با توجه به روند وقایع تصمیم گرفت که آنارشیست بشود. در همان زمان گلدمن سخنگوی «کمپین مبارزه با ۸ ساعت کار روزانه» شد. بعد از آن گلدمن با آثار پطر کروپوتکین آشنا شد.
در سال ۱۸۹۲ همراه با دوستش الکساندر برکمن تصمیم گرفت که هنری کلی فریک ، کسی که به کمک نیروی ارتش اعتصاب در یک کارخانه در پنسیلوانیا را سرکوب کرده بود، ترور کند. او حتی برای بدست آوردن پول اسلحه خواست تن فروشی کند که برکمن او را منصرف کرد.[ نیازمند منبع ] برکمن خود اسلحه را تهیه کرد و اینکار را به عهده گرفت اما فقط توانست فریک را زخمی کند. برای اینکار برکمن برای ۲۲ سال زندان رفت. به خاطر یک سخنرانی که گلدمن در آن از برکمن دفاع کرده بود گلدمن نیز یک سال زندانی شد.
مدت کوتاهی بعد از آزادی دوباره به خاطر مقالهاش در دفاع از حق سقط جنین زندانی شد. در ۱۹۰۶ الکساندر برکمن از زندان آزاد شد و با هم آموزش سیاسی را آغاز کردند. آنها به کمک یکدیگر مجلهٔ ادواری به نام مام زمین (Mother Earth) را منتشر میکردند که در سال ۱۹۱۷ توسط دولت آمریکا توقیف شد.
گلدمن ابتدا توسط دولت آمریکا لغو تابعیت شد، اما در آمریکا ماند و به مبارزه پرداخت و چندین سخنرانی دربارهٔ آنارشیسم و نیز نمایشنامههای نویسندگان اروپایی مانند هنریک ایبسن، آگوست استریندبرگ، جرج برنارد شاو و دیگران انجام داد.
در ۱۹۱۷ دوباره به خاطر فعالیتهای آنارشیستی از جمله تأسیس اتحادیهٔ «سربازی نه» برعلیه شرکت آمریکا در جنگ، دستگیر شده و مدت دو سال را در حبس گذراند. در سال ۱۹۱۸ به همراه الکساندر برکمن و ۲۴۷ تن دیگر از آمریکا اخراج و به روسیه دیپورت شد. ادگار هوور که این دیپورت را تدارک دیده بود او را خطرناکترین زن در آمریکا نامید.
گلدمن با مشاهدهٔ وضعیت روسیهٔ شوروی به تقبیح آن پرداخت و از وضعیت زندگی مردم در روسیه و سرکوب شدید دولت هراسناک شد.
در آغاز به شدت علیه دولت به خاطر سرکوبگری اش سخنرانی کرد. آنارشیستهای دیگری نیز به وی پیوستند تا جنگ داخلی دیگری را آغاز کنند. اولین و آخرین نتیجهٔ این کوششها در شورش «کرونشتات» بازتاب یافت, جایی که سربازان متمرد کوشیدند تا قیامی را علیه دولت به راه بیاندازند. در روسیه به دیدن پطر کروپوتکین رفت و در زمان مرگ او در خانهاش بود. در مراسم تدفین معلمش (پطر کروپوتکین) سخنرانی کرد. در دسامبر ۱۹۲۱ توسط تروتسکی و ارتش سرخ مورد حمله قرار گرفت. وضعیت آن روز روسیه یعنی وضعیتی که کسانی که انقلاب کرده بودند و آنتی تز انقلاب را ترویج میکردند، باعث شد که گلدمن در عقایدش نسبت به اعمال خشونت تجدید نظر کند. او ترور را یک عمل ضد انقلابی نامید.
گلدمن به انگلستان رفت و حتی بعد از مدتی در آمریکا سخنرانی کرد. در۱۹۳۶ برکمن خودکشی کرد. گلدمن در ۶۷ سالکی برای کمک به انقلابیون به اسپانیا رفت. در ۱۹۴۰ در شهر تورنتو در کشور کانادا گذشت.
[ویرایش] عقاید
او اولین کسی است که مسئله تبعیضهای جنسی را در سیاست مطرح کردهاست. او بهخاطر دفاع از حقوق زنان ازجمله حق سقط جنین و مزد برابر برای کار برای هشت سال به زندان رفت.
گلدمن اعتقاد دارد که زنان خود میتوانند خود را از قید و بندهای جامعه آزاد کنند؛ اگر خود را به عنوان یک شخصیت قبول کنند نه یک کالای جنسی؛ تا زمانی که خود نخواهند بچه بهدنیا نیاورند؛ اگر این حق را به کسی ندهند که صاحب بدن آنها باشد؛ اگر حاضر نباشند که خدمتکار خدا باقی بمانند.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] کتابشناسی
- Anarchism and Other Essays. New York: Mother Earth Publishing Association, 1910.
- The Social Significance of the Modern Drama. Boston: Gorham Press, 1914.
- My Disillusionment in Russia. Garden City, New York: Doubleday, Page and Co., 1923.
- My Further Disillusionment in Russia. Garden City, New York: Doubleday, Page and Co., 1924.
- Living My Life. New York: Knopf, 1931. خودزندگینامه اما گلدمن
- Voltairine de Cleyre. Berkeley Heights, N.J.: Oriole Press, 1932.
[ویرایش] منابع
- Wikipedia contributors, "Emma Goldman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Emma_Goldman&oldid=261904403 (accessed January 28, 2009).
